Informatiebeheer - samenwerking

Samenwerken en verantwoordelijkheden

webmaster — Mon, 13 Apr 2020 12:30:43 +0000

Afbeelding:

Soort:

Schema

Inleiding

In overheidsland wordt vaak uit efficiency overwegingen op verschillende beleidsterreinen in gemeenschappelijkheid samengewerkt, informatie gedeeld of taken uitbesteed. De vormen van samenwerking kunnen van bestuursrechtelijke aard zijn gebaseerd op wetgeving, rechtstreeks bij wet zoals de Veiligheidsregio's of op grond van de Wet gemeenschappelijke regelingen (WGR). In die gevallen is meestal sprake van gemeenschappelijke regelingenn Wat ook veel voorkomt zijn privaatrechtelijke overeenkomsten, contracten en convenanten. Als rechtspersonen ontstaan dan stichtingen, NV's, BV's en CV's. De laatste drie vooral als er sprake is van ruimtelijke planontwikkeling en nieuwbouwprojecten waar overheden en private partijen samenwerken (public private partnership).

Op het terrein van bestuur, financiën, (technische) ICT wordt meestal het nodige wel geregeld. Stiefkind is veelal de aandacht die nodig is voor de wettelijke verantwoordelijkheden voor de informatie die verwerkt wordt of gaat worden. Dat geldt overigens minder voor informatiebeveiliging en privacybescherming, deze liften, vanwege hun hoge actualiteitswaarde, impliciet of expliciet mee bij de ICT component. Achterwege blijft vaak

het invullen van de verantwoordelijkheden voor het opstellen en laten vaststellen van een selectielijst,
het regulreren van de vernietiging op basis van een geldende selectielijst,
het reguleren van vervanging (inclusief migratie en conversie),
het reguleren van overbrenging van blijvend te bewaren informatie naar een archiefdienst en
het toezicht daarop.

DIt ondanks dat de Archiefwet hier expliciet aandacht aan besteed.1 en er sprake is van de nodige implicaties vanuit de AVG. De hier genoemde onderdelen worden in de wet voorzieningen genoemd.2

Van belang is te weten dat vanuit het perspectief van de Archiefwet slechts één (1) orgaan bestuurlijk verantwoordelijk kan zijn. Bij het aangaan van welke samenwerking dan ook is daarom altijd de vraag te beantwoorden wie als verantwoordelijke aan te wijzen is voor de in de samenwerking verwerkte gegevens. Een antwoord op deze vraag is zeker in het geval van de vele juridische varianten rond samenwerking of uitbesteding van taken en werkzaamheden zonder goede analyse vaak lastig te beantwoorden.

Bij overheden geeft de Archiefwet 1995 wel wat aanknopingspunten. In deze wet wordt onderscheid gemaakt tussen de bestuurlijke verantwoordelijkheid, de archiefwettelijke zorg en het beheer, de uitvoering van het beheer en een aantal ingrijpende vaak onomkeerbare verwerkingen (beheershandelingen). De zorg is gerelateerd aan de wettelijke opdracht voor bestuursorganen om bepaalde nader omschreven taken uit te voeren. De bij deze taken horende informatie valt onder die zorg. Deze zorg valt niet te delegeren. Dus er is altijd een zorgdrager die verantwoordelijk blijft voor de verwerkte informatie ook al is die niet expliciet aangewezen. Impliciet is het zorgdragerschap te achterhalen uit de wetgeving op basis waarvan een taak wordt uitgevoerd. Bij het Rijk gaat deze zorg bij de overbrenging naar een rijksarchiefbewaarplaats over van de primair verantwoordelijke minister naar de minister van OCW. In het geval van andere overheden zoals gemeenten, waterschappen en provincies blijft de zorg bij de primaire zorgdrager.

Uitgangspunten schema

Dit schema, dat bedoeld is als praatplaat, geeft de mogelijkheid om uit te leggen hoe de relatie tussen de archiefwettelijke zorgdragers er uit ziet bij hun verschillende vormen van samenwerking of methodes van uitbesteding van taken. Daarvoor gelden een aantal uitgangspunten:

Elke vorm van samenwerking vindt plaats in groepsverband.
Dit kan van tijdelijke aard zijn in het kader van
1. een project, met externen voor het oplossen van een gemeenschappelijk probleem (keteninformatisering), of
2. in het kader van een commissie, of onderzoeksgroep of
3. in de vorm van een meer constante samenwerking al dan niet via procesketens op basis van overeenkomsten (privaatrechtelijk of bestuursrechtelijk) of wetgeving.3
De structuur van de informatiehuishouding van elke organisatievorm is op hoofdlijnen vrijwel altijd hetzelfde (= Konstante). Deze betreft de (inrichting van de eigen) organisatie met de bedrijfsvoering en de taken die de organisatie al dan niet in opdracht uitvoert.4
Wanneer de samenwerkingsvorm een bestuursrechtelijke rechtspersoon is met een eigen bestuur, dan is dit bestuur verantwoordelijk voor haar eigen archief, in de meeste gevallen de onderdelen .07 en .08 van de Basisarchiefcode (BAC). Eigenlijk die informatie die geen relatie heeft met de taken die deze organisatie in opdracht van de samenwerkingspartners uitvoert.Dit betreft meestal het onderdeel -1.van de BAC
De zorg voor de informatie die wordt verwerkt in het kader van de opdracht met alles wat daarbij hoort, zijnde verwerkingen namens de opdrachtgever, blijft bij de opdrachtgever. De beheertaken die daarbij horen mogen wel in mandaat van de opdrachtgever uitgevoerd worden. Wettelijk beschreven verwerkingen zijn alleen dan als rechtmatig te beschouwen wanneer daarvoor een mandaat is afgegeven. .
Delegatie is alleen mogelijk bij wet(geving).

Uitleg schema

In het schema staan een zestal objecten genoemd, deze zijn van links(boven) naar rechts(onder) genummerd.

(1) Entiteit voor samenwerking

Dit is de vorm van samenwerking tussen de deelnemers (4). Dit kan heel breed zijn. De samenwerking kan op basis van de Wet gemeenschappelijke regelingen of als privaatrechtelijke (rechts)vormen zoals stichtingen, naamloze vennootschappen, besloten vennootschappen en dergelijke. Verder zijn er nog andere mogelijkheden via projecten met externen, samenwerking op basis van procesketens of keteninformatisering, privaatrechtelijke overeenkomsten of convenanten waarbij niet een rechtspersoon in het leven wordt geroepen. Al deze samenwerkingsvormen, waarvan sommige echte rechtspersonen kunnen zijn, vallen in dit schema onder het begrip entiteit.

(2) Eigen informatie van de entiteit voor samenwerking/uitbesteding

Dit betreft de informatie die de entiteit verwerkt bij de uitvoering van secundaire ondersteunende processen en bij eigen primaire processen. De secundaire processen, ook wel bedrijfsprocessen genoemd zijn de zogenaamde PIOFACH processen. PIOFACH staat voor Personeel, Informatie, Organisatie, Financien, Automatisering,Communicatie en Huisvesting. Dit zijn volgens de BAC de onderdelen die beginnen met .07 en .08.

(3) Eigen informatie van de deelnemende partijen in de samenwerking of de uitbestedende partijen.

Dit betreft de informatie die bij de uitvoering van de primaire processen in opdracht van de deelnemers wordt verwerkt. Vanuit het perspectief van de AVG blijven de deelnemers de verwerkingsverantwoordelijken en vanuit het perspectief van de Archiefwet zijn zij de respectievelijke zorgdragers. De archiefwettelijke zorg valt niet te delegeren. Om te voorkomen dat de samenwerking in een bureacratisch moeras terecht komt is het aan te raden dat de deelnemers de partij die de rol van de entiteit uitvoert of aanstuurt te machtigen (mandateren) om namens hun verwerkingen als vernietiging en vervanging uit te mogen voeren.

(4) Deelnemers

Dit zijn de organisaties, die via afspraken of overeenkomsten besloten hebben tot samenwerking om bepaalde taken, handelingen of activiteiten in gemeenschappelijk verband uit te voeren of uit te laten voeren.

(5) Taken met informatie in beheer bij de entiteit voor samenwerking of de opdrachtnemer

Dit kunnen allerlei soorten taken etc. zijn. Bijvoorbeeld het uitbesteden van onderdelen van de bedrijfsvoering aan een shared service centre (SSC), het verstrekken van vergunningen, inkomensondersteuning en toezicht en handhaving.

(6) Centrale organisatie of locatie van de organisatie waar de samenwerking is gevestigd.

Elke organisatievorm is aan een locatie gebonden. Dit kan de locatie van een van de deelnemers zijn het kan ook een zlefstandige organisatie met een vestigingslocatie zijn. In gemeenteland worden begrippen als centrumgemeente of zetelgemeente gebruikt. De plaats van vestiging kan een indicatie zijn voor het localiseren van verantwoordelijkheden.

Tussen deelnemers en het onderdeel dat de gedeelde taken uitvoert loopt een verantwoodelijkheidsgrens. Wanneer de verantwoordelijkheden strikt gescheiden zijn mag deze grens niet gepasseerd worden. Wanneer de uitvoerder alleen een mandaat heeft voor de verwerking is de grens vanwege de bestuurlijke verantwoordelijkheid wel te passeren.

1. Archiefwet 1995, artikel 4
2. Archiefwet 1995, artikel 41, Zie ook de pagina Gemeenschappelijke regelingen en selectielijsten
3. Zie voor keteninformatisering en procesketens de pagina Ketens, ketensamenwerking, keteninformatisering
4. Zie ook de pagina Wat is de kern van een archief? Dit vertaald zich in een taxonomie als de Basisarchiefcode naar de de codes
.07 - Algemeen hulpgetal voor openbaar bestuur; administratie. 'Het organisme'
.08 - Algemeen hulpgetal voor personeel
-1 - Taak van de organen

Album:

Levenscyclus:

3.2 Vaststellen verantwoordelijkheden

Informatiemodel:

Labels:

Samenwerken

webmaster — Wed, 28 Dec 2016 16:08:09 +0000

Samenwerken (collaboration) vindt plaats in situaties waar partijen gezamenlijk een activiteit uitvoeren of verantwoordelijk zijn voor een bepaald taakgebied. Een samenwerking kan georganiseerd worden binnen het domein van een dienst, afdeling of team, maar ook tussen afdelingen en teams. Het vindt ook plaats binnen domeinen waar externe partijen bij betrokken zijn, soms zelf in ketens. Meest bekende formele vormen van samenwerken zijn projecten, commissies en gremia. Daarom kan gesteld worden dat er ook project-, commissie- en vergaderdomeinen bestaan.

Uitgangspunt:

Vertrouwelijk behandelen

Bestuurlijke verantwoordelijkheid

De eigenaar is verantwoordelijk

Reikwijdte verantwoordelijkheden

Verspreide verantwoordelijkheden

Verantwoordelijkheid voor het beheer

Archiefwet:

art. 3, 4

Overig:

Bij samenwerken is in alle gevallen één partij of beter één functionaris aan te wijzen als eigenaar van de informatie. In het geval van commissies en gremia kan dat de voorzitter zijn maar ook de functionaris die het secretariaat voert. De informatie die wordt gegenereerd en verwerkt binnen een samenwerkingsverband is als archiefonderdeel een zelfstandige eenheid met een eigen context. Dit is zolang het nodig is als ook als zodanig in stand te houden. Een projectgroep maar ook een commissie en een gremium zijn te beschouwen als zelfstandige archiefvormers die rekening te houden hebben met de beheersregels van de organisatie waar ze onder vallen.

Zie ook deze pagina over samenwerking en archiefvorming, de pagina's over ketensamenwerking en het onderdeel over organisatieverandering

Grondslag:

Levenscyclus:

3.2 Vaststellen verantwoordelijkheden

Informatiemodel:

Context

Trefwoorden:

Datum eerste publicatie:

woensdag, 28 december 2016 - 5:00pm

Gemeenschappelijke regeling

webmaster — Wed, 11 May 2016 21:28:12 +0000

Een samenwerkingsverband tussen overheden op grond van de Wet gemeenschappelijke regelingen. Meestal gaat het om samenwerking tussen gemeenten. Samenwerking tussen andere overheden is ook mogelijk.

In het archiefwezen is een voorbeel van een samenwerking tussen provincie en rijk te weten Tresoar. In het geval van andere Regionale Historische Centra's (RHC) is er vaak sprake van een regeling tussen gemeente(n) en het rijk.

Uitgangspunt:

Alles is toetsbaar

Bestuurlijke verantwoordelijkheid

Archiefwet:

art. 4, 40

Overig:

Er zijn verschillende varianten:

Een regeling met een openbaar bestuur (zelfstandig bestuursorgaan)
Een regeling zonder een openbaar bestuur
Een bedrijfsvoeringsregeling ('lichte regeling', een centrum gemeente regeling)

Zie verder de Wet gemeenschappelijke regelingen

Grondslag:

Levenscyclus:

3.2 Vaststellen verantwoordelijkheden

Informatiemodel:

Grondslag

Trefwoorden:

Datum eerste publicatie:

woensdag, 11 mei 2016 - 11:15pm

Samenwerking en archiefvorming

webmaster — Fri, 15 Apr 2016 22:11:44 +0000

Inleiding

In steeds meer organisaties wordt gebruik gemaakt van systemen als Sharepoint, Alfresco, O3 spaces of cloudtoepassingen als Google Docs, ZOHO en dergelijke. Stuk voor stuk systemen of omgevingen waarmee collaboration (samenwerken) en delen van bestanden technisch een stuk eenvoudiger wordt. Niet alleen samenwerken en delen van informatie binnen een organisatie, maar ook tussen organisaties.

De vraag die dan opkomt is of dit soort samenwerkingsomgevingen gevolgen hebben voor de manier waarop we moeten kijken naar verantwoordelijkheden, de manier van archiefvorming, de context en het bewaarniveau.

Samenwerken

Context en bewaarbelang

De verzameling gegevens van een samenwerkingsverband, de administratie, het archief of archiefblok, bevat ook de samenhang en context waarin die informatie is gebruikt. Samen met die informatie is de context nodig om de activiteiten van een samenwerkingsverband te kunnen reconstrueren en de informatie te kunnen interpreteren. In die zin is het geheel meer dan de optelsom der delen. Daarnaast beschikt elke deelnemende partij voor eigen doeleinden natuurlijk ook nog over het eigen gedeelte van die informatie. Maar die heeft een andere, een eigen en vaak beperkte context .

Wanneer het onderdeel van de omgeving waarin zich die samenhang bevindt, wordt verwijderd, verdwijnt naast de informatie en documenten ook de context. Dit kan eigenlijk alleen na instemming van de eigenaar van die gegevens.

Afstemming en bewaarniveau

In dit soort omgevingen kan afstemming op niveau van informatie plaats vinden. Dit is een methode waarmee gelijksoortige informatieverzamelingen met elkaar worden vergeleken en waarbij één van deze verzamelingen als bewaarniveau wordt aangemerkt. Op het bewaarniveau zijn de wettelijke bewaartermijnen die betrekking hebben op het onderwerp of taak van toepassing. Op de andere niveaus wordt gekeken welke bewaarbelangen daar nog op van toepassing zijn. Vaak zijn de bewaartermijn van die niveaus behoorlijk korter.

In het geval van samenwerking zijn de informatieverzamelingen van projectgroepen commissies en gremia het bewaarniveau. De informatie die de verschillende deelnemers zelf onder zich hebben kent een eigen bewaartermijn.

Techniek

Het toepassen van technische faciliteiten, digitale samenwerkingsomgevingen als Alfresco, SharePoint, of cloudtoepassingen maakt het samenwerken en delen van informatie behoorlijk eenvoudiger en biedt een hoop extra handige functionaliteiten. Alleen de manier waarop hier informatie- en archieftechnisch tegen aangekeken moet worden is niet anders dan in bijvoorbeeld de analoge papieren omgevingen. Ook in de digitale omgeving is de informatie, al dan niet met bijbehorende papieren documenten, de verantwoordelijkheid van de eigenaar van de gegevens. En ook hier kan afstemming plaatsvinden. De digitale omgeving is 'slechts' het vehikel waarmee de informatie en samenhang in stand kunnen blijven.

Het wordt technisch en organisatorisch wel iets lastiger wanneer de eigenaar van de toepassing niet dezelfde is als de eigenaar van de informatie.

Daarom zijn er altijd inhoudelijke afspraken te maken over de inrichting en structurering, het gebruik en beheer, de verantwoordelijkheden, de toepassing van beheersregels, afstemming en het bepalen van bewaartermijnen voordat een samenwerkingsomgeving ingezet kan worden bij een project, een commissie of een gremium. Afspraken die leiden tot een keuze voor een systeem, een bepaalde duurzame vorm van technische inrichting.

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Context

Grondslag:

Archiefwet 1995 (AW95)

Datum eerste publicatie:

zaterdag, 5 maart 2011 - 10:45pm

Verkokering

webmaster — Thu, 07 Apr 2016 22:56:14 +0000

Digitalisering is net zo verkokerd binnen de culturele instellingen als de fysieke collectie.

Auteur:

Rogier Brussee, Harry van Vliet, Christian Wartena

Herkomst:

Een ontologie van openbare vermakelijkheden; Cultuur in context, Informatie professional, 2008. (12/08)

Informatiemodel:

Taak

Levenscyclus:

3.2 Vaststellen verantwoordelijkheden

Trefwoorden:

Datum eerste publicatie:

woensdag, 25 januari 2012 - 7:00pm

Samenwerking

webmaster — Thu, 31 Mar 2016 21:28:25 +0000

(10) De archivaris dient het behoud en gebruik van het documentair erfgoed van de wereld te bevorderen door samenwerking met leden van de eigen en andere beroepsgroepen.

Herkomst:

Beroepscode voor archivarissen

Informatiemodel:

Context

Levenscyclus:

Trefwoorden:

Datum eerste publicatie:

dinsdag, 19 september 2006 - 12:00am

Bron van conflict

webmaster — Wed, 30 Mar 2016 22:04:46 +0000

De historie bewijst dat daar waar geen gemeenschapsvormen tot stand zijn gekomen -waar dus alleen het competitieve element speelt- het conflict geboren is.

Auteur:

Max Kohnstamm

Herkomst:

Peter de Waard, Max Kohnstamm (96) overleden, Volkskrant 22 oktober 2010

Informatiemodel:

Context

Levenscyclus:

3.2 Vaststellen verantwoordelijkheden

Trefwoorden:

Datum eerste publicatie:

zaterdag, 30 oktober 2010 - 3:15pm

Ketens, ketensamenwerking, keteninformatisering

webmaster — Tue, 09 Feb 2016 21:49:42 +0000

Ketens

Het woord ketens wordt tegenwoordig snel in de mond genomen terwijl niet altijd duidelijk is wat er mee bedoeld wordt. Vandaar deze korte schets van twee verschillende vormen van ketens in relatie tot de informatievoorziening. De eerste gaat over ketensamenwerking, een vorm van samenwerking waar een proces, project of andere activiteit centraal staat, de procesketen. De tweede over een keten van organisaties waar

in de meeste gevallen een maatschappelijk probleem de basis voor de samenwerking is, de keteninformatisering.

Ketensamenwerking

Er wordt gesproken over ketensamenwerking wanneer er sprake is van verschillende actoren die soms gelijktijdig of soms achtereenvolgend hun werk uitvoeren. Een dergelijke keten

is te beschouwen als ‘een gekoppeld proces in een netwerk van organisaties’1. Dit wordt ook wel een procesketen genoemd. In deze keten staat een proces centraal en hebben verschillende organisaties vanuit hun eigen rol een aandeel in dat proces.

Vanaf de buitenkant, vanuit de keten, lijkt het één proces met één ketendossier. Alleen voeren de deelnemende partijen ieder vanuit de eigen context hun eigen taken uit. De totale procesketen valt in die zin uiteen in deelprocessen waar iedere organisatie weer zelf eigenaar van is en iedere organisatie ook weer zijn eigen vormen van informatiebeheer op uitvoert. Zo heeft ieder type organisatie, gemeente, provincie, rijk, waterschap, zijn eigen selectielijst. In de huidige praktijk zal blijken dat deze lijsten geen onderlinge samenhang hebben. Indeling, omschrijvingen en bewaartermijnen kunnen verschillen. Verder zal ieder zijn eigen informatiebeleid met beheersregels, methoden, digitale systemen hebben.

Voorbeeld zijn de in 2013 opgerichte Regionale omgevingsdiensten (RUD). In het geval van vergunningaanvraag komt deze aanvraag binnen bij een bevoegd gezag (bv een gemeente), deze stuurt de aanvraag voor advies door naar de RUD. Binnen de RUD wordt een advies opgesteld dat richting de vragende gemeente gaat. Op basis van dat advies neemt een gemeente een besluit. Dit ketenproces, dat gaat over het afhandelen van een vergunningsaanvraag, bestaat globaal uit twee processen. De eerste is het proces van de gemeente waarbij de een vergunning wordt afgegeven. De tweede is het proces van de FUMO dat leidt tot een advies aan de gemeente over de vergunningaanvraag.

Een andere mogelijkheid is dat een gemeente een organisatie als een RUD mandateert namens haar te handelen. In dat geval kan een aanvraag nog steeds bij de betrokken gemeente binnenkomen. Maar de rest van het proces wordt door de FUMO afgehandeld. De betrokken gemeente zal nu informatie hebben over het proces aanvragen vergunning dat is afgelopen na doorzending van de aanvraag naar de RUD. De RUD voert het proces vergunningverlening inclusief eigen advisering uit. Zij zal bij het afgeven van de vergunning tevens een melding naar de gemeente sturen. Dit betreft een eigen proces met eigen informatie die thuishoort in het archief van de FUMO.

In deze ketens is dan ook geen sprake van één fysiek ketendossier. Het ketendossier wordt gevormd door de optelsom van de dossiers in beheer bij de betrokken partijen. In het eerste voorbeeld het besluitvomingsdossier en het adviesdossier.

Dat er behoefte is of gaat ontstaan aan een integraal ketendossier spreekt voor zich. Het voordeel van samenwerken in ketens is dat partijen gelijktijdig de beschikking kunnen hebben over alle relevante informatie. Verder kunnen ze deze informatie gelijktijdig beschikbaar stellen aan overige belanghebbenden.

Wanneer gesproken wordt over een integraal ketendossier zullen er afspraken in de vorm van een regeling, convenant of overeenkomst moeten komen over zaken als eigendom (bestuurlijke zorg), beheer, beschikbaarheid, gebruik en bewaartermijnen en toezicht. Dit zijn de voorzieningen bedoeld in artikel 41 van de Archiefwet.

De aan de keten deelnemende organisaties moeten zelf in dit geval altijd wel rekening houden met een ‘worst case’ scenario. Met andere woorden op het moment dat het erop aankomt, bijvoorbeeld in onderlinge juridische procedures, zullen zij ten behoeve van verantwoording en bewijs zelf over de relevante originele gegevens moeten beschikken. Daarom zullen zij altijd moeten weten welke informatie vanuit dat perspectief minimaal nodig is. Zij zullen daarom ook zelf moeten zorgen dat het eigen deel van de informatie onder eigen beheer toegankelijk en beschikbaar blijft.

Keteninformatisering

Bij keteninformatisering is sprake van een andere vorm van ketens. Organisaties beschikken ieder voor zich op grond van hun taken over informatie afkomstig uit en verwerkt in de eigen processen. In veel gevallen hebben verschillende organisaties ieder voor zich vanuit diverse gezichtspunten bemoeienis binnen een en het zelfde beleidsveld. Jeugdzorg en veiligheid zijn daar goede voorbeelden van. Om de individuele taak goed uit te kunnen voeren is het soms handig en noodzakelijk te kunnen beschikken over de informatie van andere partijen in hetzelfde beleidsveld. Deze partijen kunnen andere overheidsorganisaties zijn, maar ook particuliere instellingen die zich met dezelfde soort zaken bezighouden. Wanneer er sprake is van samenwerking gaat het niet om eenrichtingverkeer maar nadrukkelijk over het onderling uitwisselen en beschikbaarstellen van informatie.

Kenmerkend voor deze vorm van samenwerking is dat partijen gezamenlijk geconfronteerd worden met een zogenaamd dominant ketenprobleem dat alleen in samenwerking is op te lossen2. Binnen het leerstuk keteninformatisering wordt een dominant ketenprobleem (DKP) aangeduid als een maatschappelijk probleem dat een ketenpartner niet zelfstandig kan oplossen. Centraal in de samenwerking staat het delen en uitwisselen van relevante informatie

Binnen een keten met een dominant ketenprobleem kan het relateren van de verschillende vormen van informatie een dusdanige meerwaarde opleveren dat de processen van de deelnemers efficiënter en effectiever doorlopen kunnen worden. Met als gevolg dat het probleem beter aan te pakken is. Wanneer de samenwerking niet tot stand komt hebben alle partners daar last van.

Het samenbrengen van informatie kan door middel van een verificatieregister of via een verwijsindex zoals het elektronisch patiëntendossier (EPD), onderling informatie beschikbaar stellen zoals SUWINET tot zelfs gemeenschappelijke gegevensverzamelingen (registers). Het betreft in de meeste gevallen dynamische omgevingen met vaak aan personen te relateren informatie. De deelnemers delen de informatie op basis van vrijwilligheid of wetgeving. Door het delen kan verrijking van de informatie plaatsvinden. Deze verrijking wordt vervolgens gebruikt binnen de processen van de verschillende deelnemende organisaties. In deze ketens zijn de partners van elkaar afhankelijk. De geleverde gegevens moeten actueel, volledig, juist, bruikbaar en tijdig beschikbaar zijn. Van belang zijn goede onderlinge afspraken omdat in deze situaties niet direct partijen zijn aan te wijzen als primair verantwoordelijke. In zekere zin zijn de partners in de meeste gevallen gelijkwaardig.

Basisregistratie grootschalige topografie (BGT)

Een bijzondere vorm van keteninformatisering wordt de Basisregistratie grootschalige topografie (BGT)3. Hier worden partijen zoals gemeenten en waterschappen op grond van wetgeving verplicht eigen geo-informatie aan te leveren aan een landelijke voorziening, één centraal register. Verantwoordelijk voor het instandhouden van dit register is het Kadaster als houder. De aanleverende partijen blijven verantwoordelijk voor de aangeleverde informatie. De BGT is als openbaar register voor iedereen beschikbaar.

1. Arre Zuurmond, Wat een armoede, Overheid Innovatief, 2007. Nr. 5, blz. 12.
2. Leerstuk Keteninformatisering van Jan Grijpink. Zie bijvoorbeeld:
1. dr. mr. J.A.H.M. Grijpink, Onze informatiesamenleving in wording; De uitdaging van grootschalige informatie-uitwisseling in de rechtstaat, Voorburg, 2005;
2. Jan Grijpink, Marijn Plomp, Jorgen Horstink, Klara Pigmans en Tjitske Visser, Kijk op ketens; Het ketenlandschap van Nederland, Den Haag, 2009.
3. Geboeid door ketens; Samen werken aan keteninformatisering, Platform keteninformatisering, Den Haag, 2008. ISBN 978 90 811470 1 9, 2e Druk.
3. Meer (actuele) informatie over de BGT is te vinden op de site van e-overheid, Zie ook op deze site: Basisregistratie Grootschalige Topografie (BGT) en Archiefwet

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Context

Grondslag:

Datum eerste publicatie:

zaterdag, 25 juli 2015 - 9:15am

Ketens zijn onder ons

webmaster — Wed, 14 Oct 2015 10:57:13 +0000

Afbeelding:

Soort:

Foto

En niet alleen bij de overheid.

Labels:

"The right people and the right forces need to get together."; Interview with Prof. Luciano Floridi

webmaster — Thu, 20 Aug 2015 22:17:40 +0000

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Context

Trefwoord:

Bestanden:

Bijlage	Grootte
9903.pdf	6.56 MB

Informatiebeheer - samenwerking

Samenwerken en verantwoordelijkheden

Inleiding

Uitgangspunten schema

Uitleg schema

Album:

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Labels:

Samenwerken

Grondslag:

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Trefwoorden:

Gemeenschappelijke regeling

Grondslag:

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Trefwoorden:

Samenwerking en archiefvorming

Tags:

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Grondslag:

Verkokering

Informatiemodel:

Levenscyclus:

Trefwoorden:

Samenwerking

Informatiemodel:

Levenscyclus:

Trefwoorden:

Bron van conflict

Informatiemodel:

Levenscyclus:

Trefwoorden:

Ketens, ketensamenwerking, keteninformatisering

Ketens

Ketensamenwerking

Keteninformatisering

Basisregistratie grootschalige topografie (BGT)

Tags:

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Grondslag:

Ketens zijn onder ons

Album:

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Labels:

"The right people and the right forces need to get together."; Interview with Prof. Luciano Floridi

Levenscyclus:

Informatiemodel:

Trefwoord: